Projekt badawczo – wdrożeniowy „Most w 3 miesiące” - Przedsięwzięcie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pn. „Inicjatywa Technologiczna”

Projekt realizowany jest przez międzynarodowe konsorcjum instytucji naukowych biur projektowych i przedsiębiorstw budownictwa infrastrukturalnego. Projekt jest prowadzony przez Instytut Badawczy Dróg i Mostów - lider w dziedzinie technologi mostowych w Polsce, a udziałowcami konsorcjum są: Politechnika Lubelska, Politechnika Rzeszowska, Mostmar, Mostmar- Pal, Intop Tarnobrzeg, Intop Szczecin, MS Dobra, Promost Konsulting, Europrojekt Gdańsk, Projekt Bielsko, Schmitt Stumpf Frühauf und Partner Ingenieurgesellschaft mbH München (SSF Monachium).

Zakłada się, że dzięki projektowi „Most w 3 miesiące” powstaną nowe projekty mostów drogowych i kolejowych, charakteryzujące się unikalnymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi i materiałowymi. Dzięki innowacyjnym rozwiązaniom technologicznym oraz w dziedzinie zarządzania projektami, realizacja budowy mostu będzie możliwa w ciągu kilku miesięcy – od momentu wejścia na plac budowy.

„Opracowanie metody ciągłego monitorowania pracy konstrukcji mostowych w czasie ich budowy i eksploatacji” - projekt badawczy rozwojowy finansowany przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Celem projektu jest opracowanie metody monitorowania pracy konstrukcji mostowych. Metoda będzie obejmowała dwa zasadnicze okresy pracy konstrukcji: 1) okres budowy i 2) okres eksploatacji.

W ramach 1 zakresu zastosowań przewidywane jest monitorowanie budowy nowoczesnych konstrukcji mostowych, które ze względu na innowacyjny charakter wymagają często prowadzenia monitorowania całych procesów technologicznych. Prowadzenie monitorowania nowatorskich technologii budowy obiektów mostowych może przynosić wymierne korzyści ekonomiczne związane z bezpiecznym wdrażaniem nowych technologii czy ich ulepszaniem do stosowania w przyszłości.

W ramach 2 zakresu zastosowań przewidywane jest prowadzenie monitorowania eksploatowanych konstrukcji mostowych. Monitorowanie ich pracy jest szczególnie przydatne, gdy istnieją wątpliwości dotyczące ich pracy z powodu przestarzałych form konstrukcji lub ich stanu technicznego. Prowadzenie monitorowania eksploatowanych obiektów mostowych może przynieść wymierne korzyści ekonomiczne związane z możliwością wydłużenia okresu bezpiecznej eksploatacji konstrukcji, uniknięcia kosztownego wzmocnienia lub wymiany konstrukcji na nową, czy właściwszego opracowania koniecznego zakresu remontu.

„Analiza możliwości wykorzystania techniki radarowej w identyfikacji połączeń międzywarstwowych” – praca realizowana dla GDDKiA (2008-2010)

Celem pracy jest ocena przydatności techniki radarowej w identyfikacji połączeń międzywarstwowych. W ocenie trwałości nawierzchni identyfikacja połączeń warstw konstrukcji jest kluczowa i zasadniczo wpływa na jakość prowadzonych analiz. Wykorzystanie w ocenie połączeń międzywarstwowych techniki radarowej i przebiegów czasowych ugięć zarejestrowanych ugięciomierzem dynamicznym pozwoli na zwiększenie efektywności oceny stanu technicznego istniejących nawierzchni, polepszając jednocześnie jakość proponowanych w ramach remontów rozwiązań technologicznych. Pozytywne wyniki pracy pozwolą opracować metodę interpretacji, której wyniki wykorzystywane będą w analizie trwałości i projektowaniu wzmocnień istniejących nawierzchni drogowych.

„Ocena geotechniczna podłoża gruntowego techniką radarową ze szczególnym uwzględnieniem stanu hydrologicznego podłoża gruntowego” – praca realizowana dla GDDKiA (2009-2010)

Celem pracy jest opracowanie metodyki oceny geotechnicznej podłoża gruntowego dla nawierzchni istniejących i nowych odcinków dróg z zastosowaniem techniki radarowej. Jednym z podstawowych celów niniejszej pracy będzie również ocena możliwości zastosowania techniki radarowej w ocenie hydrologicznej podłoża gruntowego. W wielu opracowaniach zagranicznych wykazano przydatność techniki radarowej w ocenie podłoża gruntowego. W przytaczanych metodach pomiary georadarowe są bardzo dobrym uzupełnieniem klasycznych metod badawczych. Główną zaletą wykonywania tych badań jest uzupełnienie informacji o układzie warstw podłoża między odwiertami geotechnicznymi oraz możliwość oceny warunków gruntowo-wodnych. W tych samych opracowaniach wskazuje również na konieczność przeprowadzenia badań dla warunków regionalnych. W ramach niniejszej pracy przewiduje się zarówno badania laboratoryjne jak i terenowe materiałów najczęściej spotykanych w podłożu gruntowych w warunkach polskich.

„Analiza propagacji spękań nawierzchni z wykorzystaniem techniki radarowej” – praca realizowana dla GDDKiA (2009-2011)

Celem pracy jest ocena propagacji spękań rozwijających się „od góry” i „od dołu” dokonana na podstawie pomiarów georadarowych, inwentaryzacji uszkodzeń powierzchniowych prowadzonych w ramach oceny wizualnej oraz pomiarów automatycznych intensywności spękań powierzchniowych. Badania prowadzone będą w okresie 3-5 lat, na nowo wybudowanych nawierzchniach asfaltowych. Wykorzystanie klasycznych technik inwentaryzacyjnych wspartych pomiarami automatycznymi i badaniami radarowymi pozwoli na precyzyjne „śledzenie” pojawiających się spękań, co w efekcie ułatwi wnioskowanie o przyczynach ich powstawania. Pozytywne wyniki pracy pozwolą opracować metodę interpretacji, której wyniki wykorzystywane będą w ocenie stanu i projektowaniu wzmocnień istniejących nawierzchni drogowych.